03.12.2020
Головна » 2020 » Ноябрь » 4 » Czy ks. Khoat V. T. jest ważnie wyświęconym kapłanem?
20:47
Czy ks. Khoat V. T. jest ważnie wyświęconym kapłanem?

Czy ks. Khoat V. T. jest ważnie wyświęconym kapłanem?

(O. Khoat V. T., arcybiskup Lefebvre i ,,sedewakantystyczni” biskupi)

Proponuję czytelnikom poszukiwanie poprawnych odpowiedzi na trzy następujące pytania:

  • Czy ks. Khoat V. T. jest ważnie wyświęconym kapłanem?
  • Czy ks. Khoat V. T. jest ważnie wyświęconym biskupem?
  • Czy biskupi „sedewakantystyczni” konsekrowani przez biskupa Thuca są ważnie wyświęconymi biskupami?

W 1978 roku ksiądz Khoat został „ekskomunikowany” przez biskupa novus ordo Beaumont w Teksasie po tym, jak (ks. Khoat) dołączył do Tradycjonalistycznego Bractwa Świętego Piusa X (FSSPX) założonego przez francuskiego arcybiskupa Marcela Lefebvre w 1970 roku. W 1976 roku całe duchowieństwo Bractwa było przez Sobór Watykański II suspendowane w pełnieniu obowiązków publicznych. Arcybiskup Lefebvre nadal jednak podróżował i spotykał się ze swoimi zwolennikami i sympatykami w Europie i obu Amerykach. 12 sierpnia 1979 roku przyjechał do wietnamskiej społeczności, którą opiekował się ks. Khoat i pobłogosławił ich kościół w Port Arthur.

fr-khoat-abp-lefebvre-ptarthur-aug-1979
To zdjęcie zostało zrobione, gdy w sierpniu 1979 roku abp. Marcel Lefebvre, w towarzystwie ks. Hectora Bolduca FSSPX odwiedził w Port Artur, w Teksasie wietnamską społeczność, którą opiekował się ks. Khoat.

To samo zdjęcie można zobaczyć w filmie zamieszczonym przez ks. Cekadę z 27 lutego 2016 roku pod tytułem "Marcel Lefebvre: Sedevacantist" (Patrz 8:03).

Oto relacja z tego wydarzenia autorstwa The ANGELUS (czasopismo FSSPX), która jest więcej niż przekonującym dowodem na to, że ks. Khoat uznał abpa Lefebvre za ważnie wyświęconego biskupa:

Wrzesień 1979

WIETNAMSKIE WSKRZESZENIE

W niedzielę 12 sierpnia po południu abp Marcel Lefebvre w towarzystwie ks. Hectora Bolduc, kleryka i kilku parafian z Queen of Angels w Dickinson w Teksasie, przybył małym wynajętym samolotem na lotnisko Beaumont-Port Arthur. Ze względu na opóźnione przybycie Abpa do Houston ks. Bolduc poprosił wcześniej, aby jeden samochód spotkał się z arcybiskupem na lotnisku. Kiedy samolot zatrzymał się, ksiądz powiedział, że ma nadzieję, że ludzie na niego czekają. Inni patrzyli przez okna na tłumy zebrane wzdłuż ogrodzenia. „Ciekawe, na co czekają” - zauważył ktoś. Ktoś inny zauważył, że wiele samochodów na rozległym parkingu miało flagi na antenach. - Czyż nie te żółto-białe flagi papieskie? Arcybiskup Lefebvre z uśmiechem zaczął się zastanawiać, jakie przyjęcie go czeka. Kiedy schodził z samolotu, wietnamski ksiądz Peter Tran van Khoat zbliżył się wraz z kilkoma parafianami, aby powitać Jego Ekscelencję. Zaprowadzili go do czekającego samochodu, przystrojonego flagami amerykańskimi, wietnamskimi i papieskimi. Ponieważ samochód nie mógł pomieścić wszystkich uczestników, dla innych przygotowano miejsca w czekających na nich radiowozie. Na końcu, gdy samochody się ruszyły, dziesiątki innych utworzyło imponującą kawalkadę około siedemdziesięciu pięciu pojazdów, wszystkich ozdobionych flagami. Eskorta policyjna prowadziła procesję z migającymi światłami, blokując skrzyżowania, a nawet drogę ekspresową dla długiej linii samochodów, która mogła poruszać się bez przeszkód. Gdy samochód arcybiskupa podjechał przed wietnamski kościół Zmartwychwstania Pańskiego w Port Arthur, tłum parafian zebrał się na chodniku, a potem wybuchły gromkie brawa. Starsi ze społeczności, ubrani w swoje niebieskie ceremonialne szaty, uderzali w ogromne gongi. Reporterzy otoczyli abpa Lefebvre'a, gdy ks. Khoat prowadził go w stronę budynków, kiedy nagle ogłuszający, kilkuminutowy wybuch ze sznurów setek petard położył kres wszystkim pytaniom i rozmowom. Ze swoim ojcowskim sercem poruszonym tym entuzjastycznym okazywaniem uczuć, Abp przez pewien czas stał uśmiechnięty w drzwiach, witając wietnamskich parafian i ich rodziny oraz błogosławiąc małe dzieci.

Miejscowa diecezja kilka lat temu sponsorowała odważną ucieczkę Wietnamczyków z ich ojczyzny. Pierwotnie biskup chciał, aby zostali wchłonięci do różnych parafii. Ale nie docenił ich ducha jedności tych, którzy woleli dalej żyć razem w Stanach Zjednoczonych. Poza tym liturgiczne i inne wybryki w nowych parafiach w Teksasie zniesmaczyły ich i sprawiły, że poczuli się zagubieni.

Tak więc pod przewodnictwem ks. Petera Khoata Wietnamczycy postanowili założyć własną parafię. Kupili i odnowili dawny kościół baptystów w Port Arthur, który może pomieścić kilkaset osób. Co więcej, ks. Khoat nadal odprawiał tylko tradycyjną katolicką mszę. Sympatia miejscowego biskupa do imigrantów, których sponsorował, dość drastycznie zmniejszyła się. Cała federalna pomoc dla uchodźców była kierowana przez diecezję, ale poprzez „miłosierdzie”, do jakiego przyzwyczailiśmy się w kościele soborowym, biskup odciął wszelkie fundusze i wszelką inną pomoc dla lojalnych parafian ks. Khoata. Pomimo różnych trudności ci bardzo pracowici ludzie znaleźli zatrudnienie głównie jako rybacy i szybko zdobyli uznanie zarówno u swoich pracodawców, jak i współobywateli. Tego lata z radością dowiedzieli się, że arcybiskup Lefebvre odpowie na ich zaproszenie, przybywając 12 sierpnia, aby pobłogosławić ich kościół.

Po przebraniu się w zakrystii Abp, w asyście ks. Bolduc i ks. Laudenschlagera, udał się do frontowych drzwi kościoła, aby rozpocząć ceremonię. Po modlitwie obszedł zewnętrzne mury gmachu, błogosławiąc je wodą święconą. Duchowni i pozostali ludzie weszli następnie do kościoła i klękali przed ołtarzem podczas śpiewania Litanii do Wszystkich Świętych. W ten sam sposób nastąpiło błogosławieństwo wewnętrznych ścian Kościoła.

Udzielenie sakramentu bierzmowania dziewięćdziesięciu trojgu dzieciom poprzedziło Mszę pontyfikalną, podczas której abp Lefebvre wygłosił kazania po francusku (ks. Bolduc przetłumaczył na angielski, a następnie ks. Khoat na wietnamski). Na zakończenie Mszy św., zgodnie z wietnamskim zwyczajem, ludzie ze wspólnoty wystąpili przed ołtarzem w obecności abpa, aby złożyć przysięgę wierności Kościołowi. Następnie Jego Ekscelencja rozdał im ozdobne zwoje na pamiątkę uroczystej okazji.

Intensywny upał w Teksasie i szybka zmiana pogody w Argentynie w środku zimy sprawiły, że abp był nieco zmęczony, ale oddane parafianki ks. Khoata szybko zapewniły lekarstwo: pyszny posiłek złożony z elegancko przygotowanych wietnamskich potraw i zimnych napojów. Tymczasem uroczo ubrane dziewczynki z parafii wykonywały tańce ludowe. Wkrótce jednak Jego Ekscelencja musiał ich opuścić, aby powrócić do Królowej Aniołów, fizycznie zmęczony, ale odświeżony i zaspokojony bezgranicznym entuzjazmem i serdecznym przyjęciem ze strony tych pobożnych wietnamskich katolików. I z pewnością nigdy nie zapomną pełnej łaski wizyty prawdziwego następcy Apostołów w ich kwitnącej parafii.

Należy podkreślić, że abp Lefebvre odwiedził ks. Khoata trzy lata później po tym, jak źródło masońskie opublikowało listę z nazwiskami wysokiego rangą duchowieństwa Vaticanum II, którzy byli (według tego źródła) członkami lóż masońskich. Na tej liście wśród innych biskupów zostało wymienione nazwisko kardynała Achille Lienarta, który wyświęcił i konsekrował abpa Lefebvre'a. Tutaj, aby oszczędzić czas czytelników, mogę tylko krótko powiedzieć, że ważność święceń kapłańskich obu biskupów jest niepodważalna. Więcej szczegółów na temat ważności święceń kapłańskich kardynała Lienarta i abpa Lefebvre'a można znaleźć w moim artykule „Czy kard. Achille Liénart był masonem?”

Lista nie była jednak w ogóle przeszkodą dla ks. Khoata, który wstąpił do Bractwa założonego przez abpa Lefebvre'a. Przystępując do FSSPX ks. Khoat uznał abpa za ważnie wyświęconego biskupa. Dla każdego w kręgach tradycjonalistów było całkiem jasne, że abp był ważnie wyświęconym biskupem.

W 1988 roku ks. Khoat spotkał się z kard. Sirim w zakrystii klasztoru we Włoszech, po tym, jak Siri właśnie skończył odprawiać „mszę” Novus Ordo dla sióstr.

Po tym spotkaniu ks. Khoat zaczął głosić „tezę o Sirim”, według której kard. Siri był „ukrytym papieżem”.

23 stycznia 2019 roku odpowiadając na moje pytanie dotyczące rzekomej episkopalności ks. Khoata, bardzo znany tradycyjny kapłan – ks. Anthony Cekada – napisał do mnie, co następuje:

„Ksiądz Khoat odwiedził mnie osobiście dwukrotnie, raz pod koniec lat osiemdziesiątych w Oyster Bay Cove w Nowym Jorku, a drugi raz na początku lat dziewięćdziesiątych w Cincinnati. Historia, którą opowiadał mi za każdym razem, była taka, że on i towarzyszący mu świecki szukali kard. Siri`ego we Włoszech, żeby z nim porozmawiać. W końcu spotkali się z kardynałem w zakrystii klasztoru, po tym, jak Siri właśnie skończył odprawiać Novus Ordo dla sióstr… Historia była śmieszna. Kardynał, rzekomo „prawdziwy papież, ”spotyka po raz pierwszy wietnamskiego księdza, rozmawia z nim i natychmiast konsekruje go biskupem i czyni kardynałem!... I nie, ksiądz Khoat nie pokazał mi żadnego certyfikatu - właśnie opowiedział mi tę… historię, dwa razy. Chociaż jego akcent był trudny do zrozumienia, z pewnością za każdym razem rozumiałem wystarczająco dużo, aby zrozumieć główny punkt jego historii – że był tajnym biskupem i kardynałem ”.

Zgodnie z „tezą o Sirim” kard. Siri od 26 października 1958 roku do 2 maja 1989 roku pełnił jednocześnie dwa wzajemnie sprzeczne urzędy, „abpa” novus ordo diecezji Genui i „ukrytego papieża” Grzegorza XVII. Dwa lata później po śmierci tego „ukrytego papieża”, na tajnym „konklawe” w 1991 roku, wybrano jego „następcę” Grzegorza XVIII.

Do połowy 2019 roku ks. Khoat był głównym kapłanem i samozwańczym biskupem grupy ludzi, którzy nazywali siebie „prawdziwymi katolikami”. Ci ludzie mówią, że mają „ukrytego papieża” Grzegorza XVIII, następcę Grzegorza XVII (Siri).

Gdy w czerwcu 2019 roku ks. Khoat opublikował swoją książkę „Manifest katolicki: Trylogia”, grupa ta podzieliła się na dwie frakcje.

Jedna frakcja ogłosiła go apostatą i heretykiem i ekskomunikowała go z ich „prawdziwego Kościoła”, a druga frakcja nadal uznaje go za swojego kapłana o dobrej reputacji.

Niemniej, pomimo faktu, że pierwsza frakcja ekskomunikowała ks. Khoat z ich „Kościoła”, niektóre pozytywne informacje o nim, na przykład o jego święceniach, wciąż znajdują się na jednej z ich stron internetowych:

Historia święceń ks. Petera Khoata Van Trana

Pytanie:

„Wielebny Ojcze Tran,

Pozdrowienia. Razem z moim przyjacielem katolikiem zastanawiamy się nad twoją własną historią święceń. Czy możesz nam powiedzieć, który biskup(i) i w którym roku dokonał Twoich święceń kapłańskich?”

-Gregory Lynne; Wirginia

Odpowiedź:

Deo gratias!

Witaj Gregory Lynne,

Zostałem wyświęcony 5 maja 1967 roku przez biskupa Simona Hoa Nguyena w rycie trydenckim. Zostałem uregulowany w 1988 roku przez papieża Grzegorza XVII w Rzymie.

Niech Bóg Cię błogosławi!

Ks. PKVT

7 lutego 2015 roku”

Ksiądz Khoat publicznie twierdzi, że jego święcenia są ważne i nie można ich kwestionować, dlatego jest on ważnie wyświęconym księdzem. Jednak, jak widać, nie nazywa siebie biskupem.

Ale czy wiesz, że święcenia księdza Khoata Van Trana sięgają bpa Ngho Ding Thuca?

Historia święceń bpa Simona Hoa Nguyena według strony catholic-hierarchy dot org:

„Biskup Simon Hoa Nguyen Van Hien (ur. 23 marca 1906, zm. 5 września 1973). Biskup Da Lat.

21 grudnia 1935, w wieku 29 lat i 7 siedmiu miesięcy wyświęcony na kapłana.

30 listopada 1955, w wieku 49 lat i 6 miesięcy wyświęcony na biskupa tytularnego Sagalassus.

Główny Konsekrator: Biskup Pierre Martin Ngo Dinh Thuc, Biskup Tytularny Saesiny”.

Podzielę się z wami kilkoma cytatami byłych świeckich od ks. Khoata o niektórych biskupach, których święcenia pochodzą od bpa. Ngho Dinh Thuca. Ci świeccy twierdzą, że biskupi Guerard des Lauriers, Adolfo Zamora Hernandez, Moises Carmona Rivera, konsekrowani przez biskupa Pierre Martin Ngo Dinh Thuc, „nie posiadają ważnych święceń”.

Według tych świeckich, bp. Robert McKenna, bp. Mark Pivarunas, bp. Donald Sanborn, bp. Daniel Dolan i inni biskupi nie posiadają ważnych święceń kapłańskich, ponieważ ich rodowody biskupie sięgają bpa. Ngo Dinh Thuca.

„Thuc przyznał, że podczas udzielania święceń wstrzymał zamiar ich sakramentalnej intencji.

Uwaga: przy dziesięciu różnych okazjach, tj. dziesięciu fałszywych ceremoniach!”

„Członek Hierarchii, spokrewniony z dwoma obecnymi członkami Papieskiego Sztabu Kampanii Restauracyjnej, twierdzi, że nasz Ojciec Święty, papież Grzegorz XVIII, uważa tak zwane „konsekracje Thuca” za co najmniej wątpliwe. Kościół uważa je za nieistniejące. Bp Thuc udzielając im nielegalnej ,,konsekracji” działał na podstawie własnego mandatu (wspomaganego przez diabła)”.

„Dlatego katolicy muszą odrzucić ważność konsekracji bpa Thuca. A jeśli musimy odrzucić konsekracje bpa Thuca, to oczywiście musimy również odrzucić wszystkie wyświęcenia i konsekracje pochodzące od tych, którym ich udzielił, ponieważ ,,biskupi” Thuca nie są w stanie zapewnić to, czego pierwotnie brakowało ich sakramentowi święceń – nie można dawać innym tego, czego sami nie posiadają".

Jak widać, propagatorzy „ukrytego papieża” nazywają wszystkich wspomnianych biskupów świeckimi.

Jeśli zgodnie z „argumentem” zaproponowanym przez tych propagatorów, wszyscy ci biskupi są zwykłymi świeckimi – ponieważ ich konsekracje wywodzą się od biskupa Thuca – wówczas propagatorzy muszą stosować ten sam „argument” do bpa Nguyena, który wyświęcił ks. Khoata.

Aby być wiernym własnej nauce, propagatorzy muszą potwierdzić, że bp Nguyen był zwykłym świeckim, w związku z czym wyświęcenie ks. Khoata było nieważne, a zatem jest on również świeckim. Propagatorzy „ukrytego papieża” muszą powiedzieć to samo o biskupie Nguyenie i ks. Khoacie, co mówią o „sedewakantystycznych” biskupach, którzy otrzymali święcenia kapłańskie od biskupa Thuca:

„Dlatego katolicy muszą odrzucić ważność konsekracji bpa Thuca. A jeśli musimy odrzucić konsekracje bpa Thuca, to oczywiście musimy również odrzucić wszystkie wyświęcenia i konsekracje pochodzące od tych, którzy je otrzymali itp.…”

Wniosek:

Kościół naucza o intencji i kapłaństwie, że gdy biskup udziela święceń kapłańskich przy użyciu ważnej materii i formy, należy domniemywać, że miał intencję sakramentalną wystarczającą do udzielenia sakramentu - tj. przynajmniej „zamierzał zrobić to, co Kościół czyni.

Papież Leon XIII w swojej wypowiedzi o zakonach anglikańskich naucza, co następuje:

„Kościół nie osądza o umyśle i intencji, o ile jest to coś ze swej natury wewnętrznej, ale o ile przejawia się to na zewnątrz, jest zobowiązany orzekać o tym. Jeśli ktoś słusznie i poważnie posłużył się właściwą formą i sprawą niezbędną do wykonania lub udzielenia Sakramentu, sam fakt czyni to, co czyni Kościół. Na tej zasadzie opiera się doktryna, że sakrament jest rzeczywiście udzielany przez posługę heretyka lub nieochrzczonego, pod warunkiem stosowania obrzędu katolickiego” (List apostolski Apostolicae Curae, 13 września 1896).

We wszystkich przypadkach konsekracji biskupich udzielonych przez bpa Thuca – prawdziwego biskupa katolickiego, a nie anglikanina – powszechnie wiadomo, że podczas tych konsekracji używał on ważnej materii i formy, a zatem jest to mocna kanoniczna podstawa uznania tych konsekracji jako niewątpliwie ważnych. Świadectwa konsekracji zostały wydane przez bpa Thuca, a także zostały przedstawione zeznania naocznych świadków (patrz artykuł “Abp. Thuc: A Brief Defense”, ks. Bpa Daniela L. Dolana).

Dlatego opierając się na nauczaniu Kościoła, możemy powiedzieć, że „argument” wysuwany przez propagatorów „ukrytego papieża” dotyczący „nieważności” święceń biskupów „sedewakantystów”, których konsekracje wywodzą się od bpa Thuca, opiera się wyłącznie na błędnych opiniach propagatorów, więc ich „argument” należy odrzucić i zignorować jako całkowicie fałszywy.

Wracając do pytania "Czy ksiądz Khoat V. T. jest ważnym księdzem?" odpowiedź będzie brzmiała „TAK”, ponieważ bp Nguyen Van Hien, który go wyświęcił, był ważnie wyświęconym biskupem.

Niemniej jednak odpowiedź na pytanie „Czy ks. Khoat V. T. jest ważnym biskupem?” będzie brzmiała „NIE”, ponieważ ks. Khoat nie pokazał żadnego certyfikatu, który jest bezwzględnie wymagany. Świadkowie konsekracji biskupiej są również zawsze potrzebni, ale nikt oprócz samego ks. Khoata może potwierdzić fakt rzekomej konsekracji, o której on mówił.

Odpowiedź na pytanie „Czy biskupi „sedewakantystyczni” są konsekrowani przez bpa Thuca są ważnymi biskupami?” będzie brzmiała „TAK”, ponieważ bp Thuc był przy zdrowych zmysłach i używał podczas tych konsekracji ważnej Materii i Formy.

o. Walerii

Powiązane linki:

Abp. Thuc: A Brief Defense by Most. Rev. Daniel L. Dolan
Sacramental Intention and Masonic Bishops by Rev. Anthony Cekada
Czy kardynał Achille Liénart był masonem? przez o. Waleriego

Tłum. Paulo

Категорія: Розважання | Переглядів: 38 | Додав: