06.12.2021
Головна » 2021 » Ноябрь » 5 » Czy to grzech wierzyć w ukrytego papieża?
12:01
Czy to grzech wierzyć w ukrytego papieża?

Czy to grzech wierzyć w ukrytego papieża?

Tutaj odpowiem na dwa pytania czytelnika.

Pytanie 1:

Czy to grzech wierzyć w ukrytego Papieża, kiedy w Watykanie nie ma Papieża jawnego?

Odpowiedź 1:

Jeśli dobrze rozumiem, twoje pytanie dotyczy kardynała Giuseppe Siri.

Wszyscy biskupi, księża i wierni są zobowiązani wierzyć, że pewien katolik jest Papieżem, pod warunkiem, że został ważnie wybrany i zaakceptował wybór. Pozostaje papieżem gdziekolwiek jest, w Watykanie lub w jakimkolwiek innym miejscu, gdzie na przykład został zesłany.

Ecclesiastical Dictionary
Wielebnego Johna Theina:

,,Jak tylko papież zostanie wybrany kanonicznie, to znaczy zgodnie z ustalonymi regułami, i gdy wyrazi zgodę na swój wybór, uzyskuje bez żadnego innego potwierdzenia władzę nad Kościołem powszechnym, nawet jeśli wcześniej nie był on biskupem, księdzem, diakonem, ani nawet subdiakonem, lecz tylko prostym świeckim. Od chwili wyboru posiada wszystkie prerogatywy jurysdykcyjne, jak na przykład udzielanie dyspens, kanonizowanie, promulgowanie cenzur, udzielanie odpustów, ustanawianie biskupów, ustanawianie kardynałów, rozstrzyganie sporów dotyczących wiary i obyczajów”, s. 400.
,,Wybrana w ten sposób osoba, chociaż nie została jeszcze wyświęcona, natychmiast po wyrażeniu zgody na wybór staje się Wikariuszem Chrystusa na ziemi”, s. 566-567.
(Ecclesiastical Dictionary, by RE V. JOHN THEIN, Priest of the Diocese of Cleveland, New York, Cincinnati, Chicago, BENZIGER BROTHERS, Printers to the Holy Apostolic See, 1900, Imprimatur: +MICHAEL AUGUSTINE, Archbishop of New York, New York, March 21, 1900, Nihil Obstat: +IGN. F. HORSTMANN, Bishop of Cleveland, Cleveland, Ohio, March 9, 1900, p. 400, p. 566-567)

Jest więc jasne, że każdy katolik jest zobowiązany do posłuszeństwa ważnie wybranemu papieżowi.

Przyjrzyjmy się teraz Kanonowi ogłoszonemu 18 lipca 1870 roku na IV Sesji Świętego Ekumenicznego Soboru Watykańskiego (1869-1870) O ustanowieniu prymatu apostolskiego Błogosławionego Piotra.

„Jeśli więc ktoś powie, że Błogosławiony Piotr Apostoł nie został mianowany Księciem Apostołów i widzialną głową całego Kościoła bojownika, lub że ten sam bezpośrednio i natychmiast otrzymał od tego samego naszego PANA JEZUSA CHRYSTUSA prymat honoru wyłącznie, a nie prawdziwej i właściwej jurysdykcji; niech będzie przeklęty”.
(THE DECREES OF THE VATICAN COUNCIL, Edited WITH AN INTRODUCTION, by the REV. VINCENT McNABB, O.P., NEW YORK, CINCINNATI, CHICAGO, BENZIGER BROTHERS Printers to the Holy Apostolic See 1907, Imprimi potest FR LAURENTIUS SHAPCOTE, O.P., S.T.L. Prior Provincialis, Imprimi potest + GULIELMUS Episcopus Arindelensis Virarius Generalis, Westmonasteril die 19 Oct. 1906, First Dogmatic Constitution on the Church of Christ. pp. 36-39)

Jest więc jasne, że każdy katolik jest zobowiązany pod groźbą ekskomuniki wierzyć, że Papież jest widzialną, a nie ukrytą głową Kościoła Wojującego.

Wiemy jednak, że niektórzy papieże byli zmuszani do emigracji.

Na przykład św. Klemens (35 AD – 91(99) AD) był ważnie wybranym prawdziwym Wikariuszem Chrystusa. Pomimo tego, że został zesłany na Krym, Kościół nadal wiedział, że był on prawdziwym Wikariuszem Chrystusa i widzialną głową Kościoła, zabitym przez pogan za wiarę chrześcijańską. Więc nie było grzechem wierzyć w tak zwanego „ukrytego” papieża Klemensa.

W przeciwieństwie do św. Klemensa, kardynał Giuseppe Siri cieszył się publicznie oficjalnym statusem wysokiego rangą duchownego kościoła Novus Ordo. Publicznie oddał posłuszeństwo czterem pseudo-papieżom: „Janowi XXIII”, „Pawłowi VI” „Janowi Pawłowi I” i „Janowi Pawłowi II”. Wszystkie złe reformy ogłoszone przez „Sobór Watykański II” były publicznie popierane przez Giuseppe Siri`ego jako arcybiskupa Genui Novus Ordo. Dlatego absurdalnym jest twierdzenie, że Giuseppe Siri był jednocześnie biskupem kościoła Novus Ordo i „ukrytym papieżem” Kościoła katolickiego. Grzechem jest wierzyć w takiego „ukrytego papieża”.

Ale jeśli masz na myśli kogoś innego, kto mógłby być „ukrytym papieżem”, to znowu, zgodnie z prawem kościelnym, papież musi być widzialną głową Kościoła Wojującego. Papież może być wygnany i ukrywany przez prześladowców, ale nie ma prawa udać się dobrowolnie na wygnanie ani ukrywać się przed Kościołem. Urząd Papieża nakłada pewne heroiczne ofiary na osobę, która wyraziła zgodę na jego wybór; jednak Papież może dobrowolnie abdykować.

Komentarz do Kanonu 187:

,,Rezygnacja będąca aktem dobrowolnym, którą musi przyjąć kompetentny przełożony, wymaga złożenia jej u tego przełożonego, który jest faktycznym nadawcą urzędu. Należy jednak zauważyć, że chociaż uważa się, że akceptacja jest zasadniczą częścią rezygnacji, istnieją przypadki, w których nie jest ona wymagana. W ten sposób Biskup Rzymu może abdykować bez zgody Kolegium Kardynałów”.
(A COMMENTARY ON THE NEW CODE OF CANON LAW By THE REV. P. CHAS. AUGUSTINE, O.S.B., D.D., Professor of Canon Law, VOLUME II, B. HERDER BOOK CO. , 17 SOUTH BROADWAY, ST. Louis, Mo., AND 68, GREAT RUSSELL ST., LONDON, W. C. , 1918, CUM PERMISSU SUPERIORUM, NIHIL OBSTAT Sti. Ludovici, die Sept. 7, 1918 F. G. Holweck, Censor Librorum., IMPRIMATUR Sti. Ludovici, die Sept. 8, 1918 +Joannes J. Glennon, Archiepiscopus, Sti. Ludovici, p. 158)

Papież ma więc dwie możliwości: być Wikariuszem Chrystusa aż do śmierci – gdziekolwiek jest w Rzymie lub na wygnaniu, albo dobrowolnie ukrywać się (abdykować) i tym samym tracić urząd papieski. Jego dobrowolne ukrywanie się przed Kościołem można uznać za równoznaczne z abdykacją.

Wiara w to, że ktoś gdzieś jest „ukrytym papieżem”, nie jest wiarą katolicką.

Kościół katolicki nigdy nie wydał prawa, zgodnie z którym katolicy byliby zobowiązani wierzyć w „ukrytego nieznanego papieża”. Wręcz przeciwnie, mamy prawo, które zobowiązuje katolików pod groźbą ekskomuniki, do wiary w widzialnego Papieża. Wszyscy biskupi, księża i wierni powinni wiedzieć na pewno, że określony człowiek jest Papieżem, a okoliczności jego wyboru są jasne dla całego Kościoła, a nie dla paru „wybranych świeckich”.

Pytanie 2:

Kiedy prawdziwy Kościół Katolicki, który został założony przez Naszego Pana Jezusa Chrystusa, NIE ma w tej chwili ukrytego Papieża, to przynajmniej muszę być w stanie założyć, że osobą, która reprezentuje najwyższy autorytet, jest Kardynał-Kamerling, diakon kolegium kardynałów lub inna osoba, albo grupa osób odpowiedzialnych za administrowanie Kościołem, dopóki nie zostanie wybrany papież (Ponieważ Kościół katolicki nigdy nie jest pozbawiony administracji). Kto to może być?

Odpowiedź 2:

Nie wiem, czy żyje jeszcze choć jeden kardynał wyznaczony przez ostatniego papieża, Piusa XII. Jeśli taki kardynał żyje, może on dokonać wyboru nowego papieża, pod warunkiem, że taki kardynał nie odpadł z powodu herezji lub apostazji.

Niemniej jednak, nawet jeśli nie ma już Hierarchii Jurysdykcji, która posiada władzę stanowienia prawa i rządzenia wiernymi, jest Hierarchia Porządku (Święceń). Poprzez sakrament święceń Hierarchia otrzymuje władzę sprawowania kultu publicznego, sprawowania większości sakramentów i nauczania wiernych; i dlatego znana jest jako Hierarchia Porządku (Święceń).

THE VISIBLE CHURCH
Wielebnego JOHNA F. SULLIVANA, D.D.:

,,Hierarchia. Kościół Katolicki to społeczność ustanowiona przez Jezusa Chrystusa, aby nauczać ludzi prawdy Bożej. Podobnie jak inne społeczności, posiada ona swój rząd. Jest on znany jako hierarchia (z języka greckiego oznacza rządy kapłańskie). Wszystkie stopnie hierarchii tworzą duchowieństwo, czyli «wybranych». Dzięki sakramentowi święceń hierarchia otrzymuje władzę sprawowania kultu publicznego, udzielania większości sakramentów i nauczania wiernych; i dlatego jest znany jako Hierarchia Święceń..
Posiada również władzę ustanawiania praw i rządzenia wiernymi; i dlatego jest znana jako Hierarchia Jurysdykcji”.

(THE VISIBLE CHURCH, BY Rt. Rev. JOHN F. SULLIVAN, D.D., A TEXT-BOOK FOR CATHOLIC SCHOOLS, Fifth Edition, Revised, NEW YORK, P. J. KENEDY & SONS, PUBLISHERS TO THE HOLY APOSTOLIC SEE, NIHIL OBSTAT: ARTHURUS J. SCANLAN, S.T.D. Censor Librorum, IMPRIMATUR: PATRITIUS J. HAYES, D.D. Archiepiscopus Neo-Eboracensis, Neo-Eboraci die 5, Aprilis 1921., Printed in U. S. A., p. 1)

Hierarchia Porządków (Święceń) ma niekwestionowaną władzę sprawowania Mszy św. i sprawowania Sakramentów w czasie wakatu Stolicy Apostolskiej, ponieważ prawo kanoniczne nie mówi, że w czasie wakatu Stolicy Apostolskiej nie ma Hierarchii Porządkowej (Święceń).

Zgodnie z prawem kanonicznym wszyscy księża są zobowiązani do odprawiania Mszy św. kilka razy w roku, przynajmniej we wszystkie niedziele i święta nakazane (kan. 805). Jeśli Stolica Apostolska jest wakująca, kapłan pomija następujące słowa „wraz z twoim sługą, naszym Papieżem N”. Stosuje tą rubrykę w Mszale Rzymskim: ,,Ubi dicit: una cum fámulo tuo Papa nostro N., exprimit nomen Papæ: Sede autem vacante verba prædicta omittuntur”.

THE CEREMONIES of the ROMAN RITE DESCRIBED:

Przy słowach una cum famulo tuo Papa nostro N. dodaje imię panującego Papieża w przypadku ablacji3 i kłania się księdze. Jeśli Stolica Apostolska jest w tym czasie nieobsadzone, całkowicie pomija tę klauzulę. Przy słowach et antistite nostro N. dodaje imię ordynariusza miejsca, w którym odprawia Mszę. Jeżeli stolica jest wakująca, pomija tę klauzulę.
3 Bez numeru Papieża: "Papa nostro Benedicto," not "Papa nostro Benedicto decimo quinto."
(THE CEREMONIES of the ROMAN RITE DESCRIBED, BY ADRIAN FORTESCUE, WITH A PREFACE BY HIS EMINENCE CARDINAL BOURNE ARCHBISHOP OF WESTMINSTER, BURNS OATES AND WASHBOURNE LTD LONDON, MCMXX, NIHIL OBSTAT: F. Thomas Bergh, O.S.B., Censor Depvtatvs, IMPRIMATVR: Edm. Canon. Svrmont, Vicarivs Generalis, Westmonasterii, die 6 Septembris, 1917, p. 52.)

Wielkim błędem wielu świeckich jest to, że uważają, że kardynałowie posiadają pełnię jurysdykcji podczas Sede Vacante, jak gdyby byli „papieżem kolektywnym”. Jednak ani Kolegium Święte, ani kardynał kamerling, ani kardynał dziekan, ani kardynał wikariusz, ani żaden inny kardynał nie mają prawa zastępować papieża. Kluczowym prawem, autorytetem i obowiązkiem kardynałów podczas Sede Vacante jest wybór nowego papieża.

Godność i prawa kardynałów w skrócie to:

ELEMENTS OF ECCLESIASTICAL LAW:

„Godność i prawa kardynałów. - Kardynał jest po Papieżu najwyższą godnością w Kościele. Będąc elektorami Suwerennego Papieża sede vacante i jego doradcami sede plena”.
(ELEMENTS OF ECCLESIASTICAL LAW, COMPILED WITH REFERENCE TO THE SYLLABUS, THE "CONST. APOSTOLICAE SEDIS" OF POPE PIUS IX, THE COUNCIL OF THE VATICAN AND THE LATEST DECISIONS OF THE ROMAN CONGREGATIONS, BY REV. S. B. SMITH. D.D., BENZIGER BROTHERS, 1881, Nihil Obstat: Rev. S. G. MESSMER, S.T.P., Censor Deputatus, Imprimatur: JOANNES CARD. McCLOSKEY, Archiepiscopus Neo-Eboracensis, Datum Neo-Eboraci, Die 25 Martii, 1877, p. 233, 234, 236-237)

Jurysdykcja Świętego Kolegium podczas Sede Vacante jest dość ograniczona. Na przykład:

CONSTITUTIO APOSTOLICA
DE SEDE APOSTOLICA VACANTE ET DE ROMANI PONTIFICIS ELECTIONE
POPE PIUS XII:


“23. Sede Apostolica vacante, universa civilis potestas Romani Pontificis circa regimen et gubernium Status Civitatis Vaticanae spectat ad S. Cardinalium Collegium, quod tamen leges condere non poterit, nisi urgente necessitate et pro tempore vacationis Sedis, in posterum tantum valituras si novus Pontifex eas confirmare statuerit.[3]
[22] Legge fondamentale dello Stato della Città del Vaticano, 7 czerwca 1929, n. 1.”
(An. et vol. XXXVm é Februarii 1946 (Ser.H,v.XHI)-Num.3 ACTA APOSTOLICAE SEDIS, COMMENTARIUM OFFICIALE, ACTA PII PP. XII, CONSTITUTIO APOSTOLICA DE SEDE APOSTOLICA VACANTE ET DE ROMANI PONTIFICIS ELECTIONE, n. 23, p. 73)

Tłumaczenie nieoficjalne:

„23. Podczas gdy Stolica Apostolska jest wakująca, władza cywilna powszechnego Biskupa Rzymskiego w odniesieniu do rządów i zarządzania Państwem Watykańskim należy do Świętego Kolegium Kardynałów, które jednak nie będzie mogło stanowić prawa, z wyjątkiem przypadku z pilnej konieczności i na okres wakatu Stolicy; wszelkie takie ustawy będą ważne na przyszłość tylko wtedy, gdy nowy Papież postanowi je zatwierdzić”.

Jednakże Kolegium Święte nie ma absolutnie żadnej władzy w sprawach, które odnoszą się wyłącznie do Suwerennego Biskupa Rzymskiego za jego życia, na przykład do uchwalania ogólnych praw, do mianowania, zatwierdzania lub odwoływania biskupów.

ELEMENTS OF ECCLESIASTICAL LAW:

II. Sede vacante – tj. w czasie wakatu papieskiej katedry – 1, powierza im się obrona i do pewnego stopnia administracja ad interim Kościoła[54]. Jednakże jurysdykcja ściśle lub właściwie należąca do Papieża, związana z jego osobą[55], nie przechodzi na Kolegium Święte[56]. Dlatego kardynałowie nie mogą sede vacante uchwalać ogólnych praw[57] mianować, zatwierdzać lub odwoływać biskupów[58].
54 Ferraris, l. c, art. v., n. 23.
55 lb., n. 30.
56 Soglia, l. c , p. 261.
57 lb.
58 Ferraris, l. c, n. 24-27.
(ELEMENTS OF ECCLESIASTICAL LAW, COMPILED WITH REFERENCE TO THE SYLLABUS, THE "CONST. APOSTOLICAE SEDIS" OF POPE PIUS IX, THE COUNCIL OF THE VATICAN AND THE LATEST DECISIONS OF THE ROMAN CONGREGATIONS, BY REV. S. B. SMITH. D.D., BENZIGER BROTHERS, 1881, Nihil Obstat: Rev. S. G. MESSMER, S.T.P., Censor Deputatus, Imprimatur: JOANNES CARD. McCLOSKEY, Archiepiscopus Neo-Eboracensis, Datum Neo-Eboraci, Die 25 Martii, 1877, p. 233, 234, 236-237)

Kolegium Święte nie ma również żadnej władzy zabraniającej kapłanom i biskupom składania Najświętszej Ofiary Mszy i sprawowania Sakramentów. Kolegium Święte również nie ma władzy zabraniającej wiernym przyjmowania sakramentów. Gdyby kardynałowie odważyli się zabronić odprawiania Mszy św., udzielania lub przyjmowania sakramentów podczas Sede Vacante, to działaliby wbrew Pismu Świętemu i dwutysiącletniej Świętej Tradycji Kościoła Katolickiego.

Dlatego opinia - głoszona przez niektórych świeckich - że w czasie Sede Vacante kardynałowie mają prawo zabraniać kapłanom i biskupom składania Najświętszej Ofiary Mszy i udzielania Sakramentów oraz wiernym do przyjmowania sakramentów, nie ma ani podstaw teologicznych, ani kanonicznych ani moralnych.

o. Valerii

Tłum. Paulo

Категорія: Розважання | Переглядів: 65 | Додав: