10.04.2020
Головна » 2020 » Январь » 22 » CZY SIRI BYŁ „NAJLEPSZYM PAPIEŻEM”?
00:34
CZY SIRI BYŁ „NAJLEPSZYM PAPIEŻEM”?

„Nikt nie może dwom panom służyć; bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował, albo przy jednym stać będzie, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.” ( Mt.6,24 )

Po upadku „szmaragdowego królestwa” * zwolenników „Siri Thesis” w grudniu 2019 r. niektórzy z ich członków wciąż próbują na różne sposoby „udowodnić” swoją fałszywą tezę.

Dla przykładu: próbowali jako argumentu użyć bardzo dziwną wypowiedź, którą przypisują abp Arrigo Pintonello.

Twierdzą, że podczas wywiadu, nagranego na taśmie wideo, który odbył się na przedmieściach Rzymu w 1996 roku, amerykański dziennikarz, mając do dyspozycji profesjonalnego tłumacza języka włoskiego, powiedział do abpa Pintonello „Wierzę, że Siri był papieżem”, na co abp Pintonello odpowiedział: „Siri był najlepszym papieżem”.

Przede wszystkim poznajmy, kim był abp Arrigo Pintonello, urodzony 18 sierpnia 1908 r., a zmarły 8 lipca 2001 r.

W Kościele katolickim:

  • 9 października 1932 r. otrzymał święcenia kapłańskie w Padwie we Włoszech.
  • 4 listopada 1953 r. nominowany na arcybiskupa wojska Włoskiego i biskupem tytularnym Theodosiopolis w Arkadii.
  • 30 listopada 1953 r. został konsekrowany na biskupa tytularnego Theodosiopolis w Arkadii.

Poza Kościołem katolickim po Waticanum II:

  • w latach 1962–1965 uczestniczył we wszystkich czterech sesjach pseudo-synodach Vaticanum II.
  • 1 maja 1965 r. mianowany „administratorem apostolskim” w Velletri przez posoborowego „papieża Pawła VI”.
  • 12 września 1967 r. mianowany przez pseudopapieża Pawła VI „Arcybiskupem Terraciny-Latiny, Priverno e Sezze” we Włoszech.
  • 25 czerwca 1971 r. złożył rezygnację z tegoż „arcybiskupstwa” i 8 lipca 2001 r. zmarł w wieku 92 lat jako „emerytowany arcybiskup” Terracina-Latina we Włoszech.
  • Abp Pintonello przez cały czas posoborowia sprawował „nową msze”, tak jak to robił również nie prawowity „kardynał” Siri z Genui będąc biskupem w diecezji miejskiej Expeditor Columbus.
  • Abp Pintonello stosował nowy rytuał obrzędu „święceń” kapłańskich „Pawła VI”, co oznacza, że święcenia, których udzielał, są absolutnie nieważne!

Z powyższej biografii abpa Arrigo Pintonello wynika, że przyjął wszystkie złe uchwały na pseudo-synodach Vaticanum II (chociaz niektórzy twierdzą, że skrytykował Vaticanum II), okazał posłuszeństwo czterem pseudo-papieżom Vaticanum II, cieszył się wynagrodzeniem, emeryturą i przywilejami „emerytowanego biskupa” Kościoła posoborowego.

Wracając do twierdzenia: „Siri był najlepszym papieżem”, widać wyraźnie, że jedynym, publicznie dostępnym źródłem tej wypowiedzi jest strona należąca do propagatorów „Siri Thesis”.

Nie sądzę, że jest to dobry pomysł, aby ufać ludziom, których zwykłą metodą jest zmieszanie kropli prawdy z dużą ilością fałszu, a następnie podanie fałszywych interpretacji.

Natomiast rozsądniej byłoby zachować ostrożność i nie ufać „dowodom” przedstawionym przez propagatorów „Siri Thesis”, których witryny są pełne kłamstwa i złych opinii prywatnych.

Warto też zaznaczyć, ze nic w domenie publicznej - ani artykuł, ani list, ani nawet krótka notatka napisana osobiście przez abpa Arrigo Pintonello nie twierdzi lub udowadnia, że kiedykolwiek padło takie zdanie lub faktycznie miał miejsce taki wywiad. Dlatego nie można ustalić, czy naprawdę to powiedział, czy jeśli powiedział, co tak naprawdę miał na myśli mówiąc „Siri był najlepszym papieżem”. Co więcej, teraz, kiedy nie wiemy, czy film z rzekomego wywiadu z abp Arrigo Pintonello naprawdę istniał, nie możemy z całą pewnością powiedzieć, że te słowa naprawdę należą do niego. Nawet jeśli wypowiedział te słowa, nadal nie jest jasne, co tak naprawdę miał na myśli, kiedy to mówił.

Wypowiedź, że „Siri był najlepszym papieżem” brzmi śmiesznie i absurdalnie. Jednocześnie powoduje to poważną zniewagę dla milionów męczenników Kościoła katolickiego, w szczególności ponad czterdziestu papieży-męczenników.

„Siri był najlepszym papieżem” - te słowa brzmią rzeczywiście jak żart lub jak uderzenie w twarz papieża św. Klemensa (35 AD - 91 r. (99) AD), świętego męczennika męczonego na wygnaniu w Krymie. Był prawdziwym Namiestnikiem Chrystusa, który pomimo najsurowszego zakazu ze strony rzymskich pogan, codziennie nawracał dużą liczbę miejscowych pogan i innych więźniów na przyjęcie chrztu chrześcijańskiego. W ramach kary Rzymianie przywiązali go do kotwicy i wyrzucili z łodzi do Morza Czarnego.

W przeciwieństwie do św. Klemensa, papieża-męczennika, były biskup katolicki, Giuseppe Siri oddał posłuszeństwo czterem pseudo-papieżom Vaticanum II: „Janowi XXIII”, „Pawłowi VI”, „Janowi Pawłowi I” i „Janowi Pawłowi II”. Przez ponad trzydzieści lat publicznie cieszył się chwałą (próżnością) i przywilejami duchownego kościoła Novus Ordo **, publicznie głosząc protestanckie i pogańskie herezje oraz obojętność religijną, powodując utratę wiary przez miliony katolików na całym świecie. Wszystkie złe reformy ogłoszone przez pseudo-sobór Vaticanum II były publicznie wspierane przez Giuseppe Siri, „Arcybiskupa Genui” Novus Ordo.

Znając wszystkie te fakty o Giuseppe Siri, propagatorzy „Siri Thesis”, którzy twierdzą, że był „najlepszym papieżem”, jako katolicy, nie mogą wydawać tak dziwnych twierdzeń.

Do tego są zdolni tylko ludzie wyznania niekatolickiego. W rzeczywistości, czyniąc takie twierdzenia i oświadczenia, propagatorzy „Siri Thesis” wprowadzają w umysłach swoich wyznawców następujące fałszywe postawy:

  1. Zniekształcony obraz „papieża”, który może jednocześnie prowadzić dwie całkowicie niekompatybilne posługi, „namiestnika Chrystusa” i pogańskiego kapłana.
  2. Mieć przekonanie, że wszyscy kapłani i wierni mogą naśladować takiego „papieża”, to znaczy jednocześnie być „ukrytymi katolikami” i publicznymi członkami pogańskiego kościoła Vaticanum II.
  3. Uważać, że każdy katolik może żyć na stałe w stanie podzielonej osobowości.

Stąd wynika następujący wniosek:

Jaką może być katolicka odpowiedź na pytanie: „Czy Siri był „najlepszym papieżem ”?” Z katolickiego punktu widzenia były biskup katolicki Giuseppe Siri wcale nie był papieżem, nie był ani ukrytym, ani widocznym papieżem. W ogóle nie był katolikiem, ponieważ jako uparty publiczny heretyk poniósł cenzurę LATAE SENTENTIAE, ekskomuniki speciali modo zastrzeżone dla Stolicy Apostolskiej zgodnie z kan. 2314. Stracił także wszystkie urzędy, z odpowiednimi prawami i obowiązkami w Kościele katolickim ipso facto, zgodnie z kan. 188,4: „A fide catholica publice defecerit – publiczne odstępstwo od wiary katolickiej”.

Pomimo tych wyraźnych kar kanonicznych, które biskupa Giuseppe Siri jednoznacznie stawiają poza z Kościołem katolickim, ktoś nadal twierdzi, że Siri działał zarówno jako „ukryty papież”, jak i publiczny duchowny Kościoła Watykańskiego II. W takim przypadku można słusznie powiedzieć, że też propagator tej ekumenicznej idei jest zarazem i „ukrytym katolikiem” i publicznym członkiem kościoła Vaticanum II.

Zgodnie z prawem kanonicznym takie połączenie dwóch niespójnych ze sobą postaw jest absolutnie niemożliwe, nie jest zgodne z właściwym powodem, jest więc całkowicie absurdalne.

Dlatego pytanie „Czy Siri był „najlepszym papieżem”?” można przeredagować w następujący sposób: „Czy osoba, która na stałe żyje w stanie podzielonej osobowości i zachęca miliony dusz do życia w tym samym stanie, może być Namiestnikiem Chrystusa?”

Z katolickiego punktu widzenia najlepszą odpowiedzią byłaby wypowiedź Naszego Pana Jezusa Chrystusa: „Nikt nie może dwom panom służyć; bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego miłował, albo przy jednym stać będzie, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i mamonie.” ( Mt.6,24 )

o. Walery

* Zobacz moje artykuły: “The End of ‘The Siri Thesis’ Fairytale” and “The CONFIRMED END of the SIRI THEORISTS FAIRYTALE”.

** Niekatolicka biografia Giuseppe Siri jako „kardynała” Kościoła Watykańskiego II:

  • uczestniczył w „Soborze Watykańskim II” w latach 1962–1965;
  • był członkiem zarządu tego „Soboru", 1963–1965;
  • brał udział w „konklawe” w 1963r. w wyborze fałszywego papieża „Pawła VI”;
  • uczestniczył w I Zgromadzeniu Zwyczajnym Światowego Synodu „Biskupów” w Watykanie 29.09 – 29.10. 1967r .;
  • uczestniczył w II Zgromadzeniu Zwyczajnym Światowego Synodu „Biskupów” w Watykanie 30.09 – 06.11.1971r .;
  • uczestniczył w III Zgromadzeniu Zwyczajnym Światowego Synodu „Biskupów” w Watykanie 27.09 – 26.10.1974r.;
  • uczestniczył w „konklawe” w dniach 25–26 sierpnia 1978r. w wyborze fałszywego papieża „Jana Pawła I”;
  • uczestniczył w „konklawe” w dniach 14-16 października 1978 r. w wyborze fałszywego papieża „Jana Pawła II”;
  • brał udział w II Nadzwyczajnym Zgromadzeniu Światowego Synodu „Biskupów”, w Watykanie 24.11 - 08.12.1985 r . jako gość specjalny;
  • po ukończeniu 80-go roku życia, 20 maja 1986 r. utracił prawo do uczestnictwa w „konklawe”;
  • powiedział, że abp Marcel Lefebvre powinien odwołać swoje oskarżenie o świętokradztwo przeciw „Janowi Pawłowi II” za „Światową Konferencję Modlitwy o Pokój” w 1986 roku w Asyżu we Włoszech;
  • zrezygnował z „urzędu pasterskiego” w „archidiecezji”, 6 lipca 1987 r. i zmarł jako wysoki rangą minister Kościoła niekatolickiego, 2 maja 1989 r. w Villa Campostano w Albaro. Pochowany został w katedrze metropolitalnej St. Lorenzo w Genui.
  • „Kardynał” Siri używał nowego obrzędu „Pawła VI” do „święceń” kapłańskich, który to obrzęd jest absolutnie nieważny (nie daje ważnych święceń kapłańskich). Również odprawiał nową „Mszę” przez cały czas swójego „episkopatu” w N.O. Diocesium.
Категорія: Teza o Sirim | Переглядів: 67 | Додав: